zending
De short term uitzending is hip. Een béétje christen heeft ooit wel eens Bijbels uitgedeeld in Korea, en elke zichzelf respecterende kerkganger vertelt je graag zijn verhaal over dat ene primitieve ziekenhuisje middenin de jungle. Maar waarom gaan jongeren zo graag mee? Is huizen bouwen in Afrika nu nuttig, of voornamelijk leuk? En hoeveel van deze reizigers worden ook echt zendeling?
Door Suzanne Peters
World Servants, Athletes in Action, Jeugd met een Opdracht. Een willekeurige greep uit de berg organisaties die short term vakanties aanbieden. Steeds meer jongeren besluiten op pad te gaan voor zending, stage of ontwikkelingswerk. Waar komt die trend toch vandaan? Betty Hoekstra van World Servants, marktleider op het gebied van dit soort ondernemingen, heeft wel een verklaring. "De wereld wordt in feite kleiner", zegt ze. "Er zijn steeds meer mogelijkheden en middelen. De communicatielijntjes worden korter. Afrika is dichterbij dan ooit." Daarnaast speelt de huidige instelling een grote rol, denkt Hoekstra. "Tegenwoordig studeren mensen langer en trouwen ze later. Ze willen iets van de wereld zien voordat ze zich gaan settelen."
Avontuur
Vraag een willekeurige jongere naar zijn hobby's en de kans is groot dat reizen in zijn rijtje voorkomt. "Avontuurlijk zijn ze zeker, short term vakanties", zegt Tijs van den Brink, projectcoördinator bij de Evangelische Zendingsalliantie. "Voor veel mensen is dat avontuur wel een motief. Maar niet het zwaarstwegende. Het is een mooie bijkomstigheid." Betty Hoekstra nuanceert verder: "Natuurlijk is zo'n vakantie ontzettend leuk, maar je moet er wel wat voor over hebben. Iemand die op zoek is naar een luxe vakantie, zal niet zo snel bij ons uitkomen. Om de toch vaak kostbare reizen te betalen, starten jongeren meestal sponsoracties op. Dat is prachtig, maar kost veel tijd. Een heel jaar lang oliebollen verkopen, doe je niet puur voor de lol."
Wendy van Amerongen (30) verbleef in 2005 drie weken in Ecuador om waterleidingen aan te leggen. "Een gave reis, zeker. Maar het was meer dan dat." De weken in het ontwikkelingsland hadden zo'n grote impact, dat Van Amerongen het roer rigoureus omgooide. "Mijn man en ik hebben daarna zeven maanden in Zwitserland doorgebracht. En we zijn net een paar maanden terug uit Zuid-Sudan, waar we twee jaar lang gewoond hebben." Inmiddels probeert het stel zijn plekje weer te vinden in Nederland. "Dat is lastig", zegt Van Amerongen eerlijk. "Ik heb een baan gevonden waar ik erg blij mee ben, maar het leven hier voelt oppervlakkiger. Leger. Maar God heeft ons duidelijk gemaakt dat we hier nu moeten zijn."
Proefperiode
Lang niet alle short termers besluiten fulltime voor het zendingswerk te gaan. Volgens recent onderzoek van de Evangelische Zendingsalliantie kiest vijf procent van de jongeren die deelgenomen hebben aan zo'n reis naderhand voor een baan in ontwikkelingssamenwerking of zending. Van den Brink, die zelf tien jaar in Brazilië woonde, denkt dat de short term erg positief kan uitpakken. "Een aantal jongeren dat eerst vrijwilliger was, werkt nu waar ik werkte. Dat is mooi om te zien." En een korte reis kan de ideale manier zijn om te bekijken of het zendings- of ontwikkelingswerk bij je past. "Veel van de reizigers beseffen al tijdens een verblijf van een paar weken: ‘Hé, dit is iets voor mij.' En de Nederlanders die uiteindelijk terechtkomen in het buitenland, hebben vaak al eerder aan een short term deelgenomen. Het kan een proefperiode zijn." Hoekstra bevestigt dat de stap van short term naar long term geen onlogische is. "Er is een aantal stichtingen ontstaan naar aanleiding van een World Servantsproject. En een heleboel mensen komen sowieso terug voor een volgende reis."
Wat trekt jongeren dan zo ontzettend in dit soort ondernemingen? "Je bent ontzettend dichtbij God", zegt Van Amerongen. "Waar ik in Nederland een barrière ervaar tussen Hem en mij, door onze drukke maatschappij, spreekt alles voor zich in zo'n ontwikkelingsgebied. Ik vind het geweldig om aan anderen te laten zien wie God voor mij is." Van den Brink: "Zo'n reis kan zwaar zijn, maar is zeker mooi. Je geeft iets op, maar krijgt er ontzettend veel voor terug." Hoekstra: "Iets dóén voor een ander vanuit je eigen geloof, daar draait het om. Wij evangeliseren met onze handen." Van Amerongen: "Eigenlijk zou iedereen zoiets moeten doen. Een militaire dienstplicht, maar dan anders. Met je neus op de feiten gedrukt worden."